Γιατί η πλατεία Θεάτρου θα πρέπει να μετονομαστεί σε πλατεία της Ε.Β.Ε. – Διπλαρείου Σχολής.

Του: Παράσχου Καραβατάκη
Απόφοιτος Επιπλοποιός της Ε.Β.Ε. - Διπλαρείου Σχολής το 1962 και Αρχιτέκτων του Ε.Μ.Π.

Μια πρόταση με αφορμή την ανακατασκευή της πλατείας Θεάτρου που εξήγγειλε  ο Δήμος Αθηναίων και γιατί θα πρέπει να μετονομαστεί σε:

Η πλατεία της Ε.Β.Ε. – Διπλαρείου Σχολής

Σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας, λίγο πιο κάτω από την Ομόνοια, κοντά στου Ψυρρή και την πλατεία Κουμουνδούρου συναντά κανείς την πλατεία Θεάτρου.

Από τα πλέον υποβαθμισμένα σημεία της πρωτεύουσας σήμερα, η πλατεία Θεάτρου ως σημείο αναφοράς, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε το τοπωνύμιο να εκφράζεται μέσα στην αρχιτεκτονική μελέτη έτσι ώστε η νέα γενιά να γνωρίζει από που προέρχεται η ονομασία της, ποιοι πολίτες ξόδεψαν περιουσίες μιας ζωής για την αξιοποίηση χώρου καθώς και να αναφέρονται ως ευεργέτες αυτού του τόπου.

Η μικρή αυτή πλατεία έζησε στο παρελθόν μέρες δόξας, όταν εδώ δέσποζε το περίφημο Θέατρο Μπούκουρα ή Θέατρο Αθηνών, από το οποίο άλλωστε πήρε και το όνομά της.

Ο θεατρώνης Γιάννης Μπούκουρας ή Μπούκουρης ή Χρυσίνης, από τον οποίο ονομάστηκε το θέατρο, ήταν ένας Σπετσιώτης καραβοκύρης, τολμηρός θαλασσοπόρος, ψυχωμένος ναυμάχος, ένας πρωτοπόρος του καιρού του.

Πλοιοκτήτης, μέλος της φιλικής εταιρίας και ναυμάχος του 1821, ο Ιωάννης Χρυσίνης ή Μπούκουρης έζησε μια πολυκύμαντη ζωή.

Γιος του τελευταίου δημογέροντα των Σπετσών του Γιώργη Μπούκουρη, γεννήθηκε στις υπόδουλες από τους Οθωμανούς Σπέτσες, περί τα τέλη του 18ου ίσως στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Γιάννης Μπούκουρας θα χτίσει μια ζωή έξω από τα κοινά μέτρα και σταθμά, ζωή που εναρμονίστηκε με στιγμές ιστορικές για την πατρίδα.

Το 1835, γυρνώντας από το ταξίδι στην Νότια Αμερική, θα πουλήσει το τελευταίο πλοίο του στην Ισπανία και φορτώνοντας ένα μπαούλο γεμάτο χρυσό θα πάρει τον δρόμο της επιστροφής.

Άνθρωπος με ιδιαίτερες ευαισθησίες, αγράμματος αλλά φωτισμένος και ανοιχτόμυαλος θα πάρει την οικογένεια του και θα έρθει στην Αθήνα, προκειμένου να τύχουν καλύτερης μόρφωσης τα παιδιά του.

Το 1844, αποφασίζει να γίνει ο θεατρώνης του πρώτου και μοναδικού τότε λιθόκτιστου στεγασμένου θεάτρου της Αθήνας, του γνωστού ως Θέατρο Μπούκουρα ή Θέατρο των Αθηνών.

Βρισκόταν λοιπόν, εκεί που σήμερα είναι η πλατεία Θεάτρου, επί της οδού Μενάνδρου, στην θέση όπου βρίσκεται σήμερα το κτίριο της ΕΒΕ Διπλάρειος Σχολή η οποία ανεγέρθηκε το 1932 από τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Α. Ηλιάδη.

Θέατρο Μπούκουρα. Το πρώτο λιθόκτιστο θέατρο των Αθηνών. Ήταν στην Πλατεία Θεάτρου στο Γεράνι. Στη θέση του σήμερα η Διπλάρειος Σχολή. Ανέγερση: 1838 – 1840.
Εγκαίνια: 6 Ιανουαρίου 1840. Κατεδάφιση: Περίπου μεταξύ τέλους 1896 και 14ης Φεβρουαρίου 1897.

Το κτίριο της Ελληνικής Βιοτεχνικής Εταιρείας Διπλαρείου Σχολής. Χτίστηκε στην θέση όπου κάποτε υπήρχε το Θέατρο Αθηνών (Μπούκουρα). Ιδρυτής ο Κυπάρισσος Στέφανος, το1892 και ευεργέτης ο Αριστείδης Διπλάρης. Ανέγερση του κτιρίου το 1932.

Για πάνω από έναν αιώνα μέσα σε αυτό το κτίριο, φοίτησαν και εκπαιδεύτηκαν δωρεάν πάνω από 65.000 σπουδαστές σε διάφορες τεχνικές ειδικότητες, με εξέχουσα αυτή των Επιπλοποιών – Σχεδιαστών.

Διαβάστε εδώ το αναλυτικό αφιέρωμα που αναφέρεται σε όλη την ιστορία της Ε.Β.Ε Διπλαρείου Σχολής, καθώς και στην ιστορία των Ιδρυτών της.