Του Ιωάννη Ν. Ζώρζου.
Μια άποψη/πρόταση για το Τμήμα της Σχολής.
Είναι γνωστό σε όλους πως η Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων (ΣΔΣΤΕ), έχει ένα τεράστιο όνομα που οφείλεται στη μοναδική της ιστορία και στα όσα έχει προσφέρει διαχρονικά σε πολλές ειδικότητες της Τεχνικής Εκπαίδευσης.
Ειδικά δε στον τομέα του Ξύλου – Επίπλου, η συνεισφορά της Σιβιτανιδείου Σχολής είναι τεράστια, αφού έχει εκπαιδεύσει στη διάρκεια της ιστορίας της χιλιάδες τεχνίτες και έχει στελεχώσει με ανθρώπινο δυναμικό και γνώσεις, πολλά ξυλουργεία και επιπλοποιία της Ελλάδας. Σημειωτέων δε πως κατά το παρελθόν, η ΣΔΣΤΕ είχε εξοπλίσει και τα περισσότερα Ελληνικά Υπουργεία με έπιπλα, γραφεία, καρέκλες και ό,τι άλλο είχε ανάγκη τότε ο κρατικός φορέας.
Σήμερα η Σχολή, με πλήρη τεχνικό εξοπλισμό και με το έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει, πέρα από τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις που παρέχει, μεταλαμπαδεύει συγχρόνως στα καινούργια παιδιά που συμμετέχουν στα εκπαιδευτικά της προγράμματα, την αγάπη, τη δημιουργικότητα και την υπευθυνότητα που θα πρέπει να έχει το επάγγελμα του επιπλοποιού – ξυλουργού.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ
Τα σημερινά προγράμματα σπουδών της Σχολής, πράγματι μπορούν με μικρές αλλαγές, να αναβαθμιστούν και να εκσυγχρονιστούν έτσι ώστε να συμβαδίζουν με το πνεύμα της σημερινής εποχής, αλλά και της τεχνολογίας η οποία στις μέρες μας τρέχει με γοργούς ρυθμούς. Στόχος είναι οι απόφοιτοί της Σχολής, να μπορούνε να είναι περιζήτητοι και όχι μόνο απαραίτητοι.
Στο Τμήμα επιπλοποιών – ξυλουργών και ξυλογλυπτικής, χρειάζεται λοιπόν η προσθήκη δύο τουλάχιστον μαθημάτων και συγκεκριμένα οι ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΕΣ ΕΠΙΠΛΩΝ και η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΩΝ – ΒΕΡΝΙΚΙΑ τα οποίο δυστυχώς καταργήθηκε.
ΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
Τα εργαστηριακά μαθήματα μπορούν επίσης να αναβαθμιστούν εντάσσοντας σε αυτά προπτυχιακές και πτυχιακές εργασίες στο τέλος κάθε σχολικής περιόδου.
Με αυτόν τον τρόπο, κάθε σπουδαστής/σπουδάστρια, θα πρέπει στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς να παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη μικρή ή μεγάλη εργασία/ μοντέλο, μακέτα ή έπιπλο, για να προβιβάζεται στην επόμενη τάξη ή για να παραλαμβάνει το πτυχίο του, στο οποίο η βαθμολογία θα έχει την ανάλογη βαρύτητα.
Επιπλέον, μέσα από τις εργασίες αυτές, μπορούμε να αναδείξουμε πρωτοπόρες ιδέες, σχεδιαστικά καινούργια μοντέλα αλλά και να δώσουμε καινούργια πνοή στο ελληνικό έπιπλο, το οποίο πολλές φορές αντιγράφει και όχι με τον καλύτερο τρόπο ξένα μοντέλα.
Οι εργασίες αυτές θα μπορούσαν να αναδειχθούν μέσα από εκθέσεις, κάθε ένα ή δύο χρόνια, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, της Περιφέρειας ή και με τη στήριξη του Βιομηχανικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου της χώρας.
Το επάγγελμα του Επιπλοποιού – Ξυλουργού είναι ένα επάγγελμα με παρελθόν άλλα και με απεριόριστο μέλλον, ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Σήμερα, η ειδικότητα του Επιπλοποιού – Ξυλουργού και του Ξυλογλύπτη φιλοξενούνται στη θερμή αγκαλιά του 3ου ΕΠΑΛ της Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων.
Ο Ιωάννης Ν. Ζώρζος είναι Καθηγητής της Σιβιτανιδείου Δημόσιας Σχολής Επιπλοποιίας και Σχεδιαστής Δομικών Έργων – Συγγραφέας Τεχνικών Βιβλίων.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Σιβιτανίδειο Σχολή:
Τηλ. 210 4857711 & 672
https://www.sivitanidios.edu.gr/
