Του Γιάννακα Ιωάννη: Εκδότη του τριμηνιαίου κλαδικού περιοδικού eWood.
Η σημερινή έλλειψη προσωπικού σε πολλούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, είναι γεγονός πως αποτελεί μια σοβαρή τροχοπέδη της επιχειρηματικότητας, που επηρεάζει αρνητικά το επίπεδο παραγωγής πολλών προϊόντων και υπηρεσιών και συνεπώς τη δυναμική ανάπτυξης του οποιουδήποτε κλάδου.
Το πρόβλημα υφίσταται από παλιά, αλλά σε όλη τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων δεν ήταν εμφανές, αφού οι δουλειές ήταν ελάχιστες, άρα και το επιπλέον προσωπικό δεν ήταν αναγκαίο.
Σήμερα, με την όποια οικονομική ανάπτυξη που έχει αρχίζει να διαφαίνεται, αυξάνονται οι δουλειές σε πολλούς κλάδους, άρα όπως είναι λογικό αυξάνεται και η ζήτηση προσωπικού, το οποίο όμως δείχνει έντονα τα σημάδια της έλλειψης.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δημιουργούν το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού, οι οποίοι αλληλοσχετίζονται και αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους. Για να γίνουν κατανοητές οι αιτίες που το δημιουργούν, θα χρειαζόντουσαν πολλές σελίδες ανάλυσης με κίνδυνο να ξεφύγουμε από τη θεματογραφία μας, γι’ αυτό και θα αναφερθούμε συνοπτικά στις εξής:
– Το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που σχετίζεται με την υπογεννητικότητα και τη γήρανση του πληθυσμού και που έχει ως αποτέλεσμα, αυτοί που σήμερα βγαίνουν στη σύνταξη, να είναι περισσότεροι από αυτούς που πρωτομπαίνουν στην αγορά εργασίας.
– Οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με τις συνθήκες εργασίας και το σημερινό αυξημένο κόστος διαβίωσης, που δυστυχώς οδηγούν όπως είναι αναμενόμενο, σε ένα χαμηλό βιοτικό επίπεδο ειδικά στους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί πως στην αιτία αυτή, οφείλεται κατά μεγάλο μέρος και η υπογεννητικότητα των σημερινών νεαρών ζευγαριών.
– Η μετανάστευση μεγάλου μέρους του επιστημονικού και εργατικού δυναμικού της παραγωγικής ηλικίας, προς άλλες χώρες κατά την περίοδο των μνημονίων, προκειμένου να τύχουν αποδοτικότερου εργασιακού περιβάλλοντος.
– Ο εθελοντικός επαναπατρισμός ή και η φυγή προς άλλες χώρες κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, πάρα πολλών μεταναστών του πρώην ανατολικού μπλοκ, που είχαν έρθει στη χώρα μας κατά την δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000. Όλοι αυτοί οι μετανάστες, υπήρξαν για μεγάλη χρονική περίοδο από δική τους ανάγκη, το φθηνό και αναγκαίο εργατικό δυναμικό εκείνης της εποχής, με εμφανή σήμερα την απουσία του.
– Οι τεράστιες αδυναμίες που παρουσιάζει για πολλές δεκαετίες το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, το οποίο αποτελεί και την κύρια διαδρομή εξόδου των νέων στην αγορά εργασίας.
Ειδικά δε στο πεδίο της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, παρατηρείται εδώ και πολλά χρόνια μια πρωτοφανής ανυπαρξία σημερινών σύγχρονων και αναγκαίων τεχνικών επαγγελματικών σχολών.
Όσο για τις ελάχιστες υπάρχουσες επαγγελματικές σχολές, οι περισσότερες μέσα από απαρχαιωμένα εργαστήρια και προγράμματα σπουδών που δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές απαιτήσεις της αγοράς, οδηγεί τους νέους στην απαξίωση τους, αφού δεν βλέπουν μέσα από αυτές μια ασφαλή επαγγελματική αποκατάσταση.
Με δεδομένο πως όλες οι παραπάνω αιτίες που δημιουργούν την σημερινή έλλειψη προσωπικού δεν θα μπορούσαν να λυθούν άμεσα, θα πρέπει να θεωρήσουμε λογικό πως όσο μεγαλώνει η οποιαδήποτε ανάπτυξη, θα μεγαλώνει και το πρόβλημα.
Για το λόγο αυτό, θα πρέπει οι κυβερνώντες να προχωρήσουν άμεσα σε ριζοσπαστικές πολιτικές και να κάνουν όλες εκείνες τις αναγκαίες κοινωνικές επεμβάσεις που δεν έγιναν εδώ και χρόνια, εκσυγχρονίζοντας παράλληλα το εκπαιδευτικό σύστημα και ειδικά της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη στήριξη της επιχειρηματικότητας μέσα από ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον καταρτισμένου προσωπικού, θα αποτελέσουν ένα σημαντικό μοχλό για την ανάπτυξη της χώρας μας.
